Зығыр және жүн талшықтарынан отқа төзімді және биотұрақты беймата алу тәсілі

Abstract

Табиғи талшықтардан алынған материалдардың су сіңіргіштігін, жанғыштығын азайту және олардың биотөзімділігін арттыру шикізатқа гидрофобизаторларды, антипирендерді және антисептиктерді қосу арқылы қол жеткізіледі. Қазіргі таңда нанотехнологияның қарқынды дамып келе жатқан салаларының бірі – әртүрлі металдардың наноөлшемді бөлшектерін бағалы тұтынымдық қасиеттері бар текстиль материалдарын алу мақсатында пайдалану. Метал нанобөлшектерін алудың ең көп таралған әдістерінің бірі – оларды тұздарының ерітінділерінен тотықсыздандыру - химиялық әдісі. Бұл жұмыста беймата материалдарына отқа төзімділік және биотұрақтылық қасиет беретін құрам алу көзделді. Осы мақсатта мыс сульфаты, гуанидин гидрохлориді, салицил қышқылы пайдаланылды. Зерттеуде тұрақтандырғыш және тотықсыздандырғыштардың көмегімен мыс нанобөлшектерін алудың жаңа тәсілін қарастырдық. Табиғи талшықтардан алынған, жүн және зығыр талшықтарынан жасалынған беймата материалдың су сіңіргіштігін, жанғыштығын азайту және текстиль материалының биотөзімділігін арттыру шикізатқа гидрофобизаторларды, антипирендерді және антисептиктерді қосу арқылы қол жеткізіледі. Алынған ерітінді зығыр және жүн талшықтарынан дайындалған жайғақтың бетіне себу арқылы сіңірілді. Одан кейін 100 0С-де 5-10 мин кептіріліп, 180 0С-де термопресте бастырылды. Беймата өндірісінде ұсынылған құрамды талшықтар қоспасын эмульсиялау кезінде сіңіруге болады.

Снижение водопоглощения, горючести материалов из натуральных волокон и повышение их биоустойчивости достигается добавлением в сырье гидрофобизаторов, антипиренов и антисептиков. В настоящее время одной из развивающихся отраслей нанотехнологий является использование наноразмерных частиц различных металлов с целью получения текстильных материалов с ценными потребительскими свойствами. Одним из наиболее распространенных способов получения наночастиц металлов является их восстановление из растворов солей – химический метод. В данной работе рассмаривася вопрос получения состава для придания нетканым материалам огнестойкост и биоустойчивости. Для этой цели использовались сульфат меди, гидрохлорид гуанидина, салициловая кислота. В исследовании мы рассмотрели новый подход к получению наночастиц меди с помощью стабилизаторов и восстановителей. Снижение водопоглощения, горючести и повышение биоотдачи текстильного материала, полученного из натуральных волокон, из шерстяных и льняных волокон, достигается добавлением в сырье гидрофобизаторов, жаропонижающих и антисептиков. Материал обрабатывали раствором из наночастиц меди путем распыления на поверхность холста, приготовленного из льняных и шерстяных волокон. Затем сушили 5-10 мин при 100 0С и обрабатывали в термопресе при 180 0С. На производстве нетканых материалов обработку огнезащитным и биоцидным составом можно совмещать с эмульсированием смеси волокон с последующей термообработкой и каландрированием.

Reduction of water absorption, combustibility of materials from natural fibers and increase of their biostability is achieved by adding water repellents, flame retardants and antiseptics to the raw materials. Currently, one of the developing branches of nanotechnology is the use of nanosized particles of various metals in order to obtain textile materials with valuable consumer properties. One of the most common ways to obtain metal nanoparticles is their recovery from salt solutions - a chemical method. In this work, the issue of obtaining a composition for imparting fire resistance and biostability to nonwoven materials was considered. For this purpose, copper sulfate, guanidine hydrochloride, and salicylic acid were used. In the study, we considered a new approach to obtaining copper nanoparticles using stabilizers and reducing agents. Reducing water absorption, flammability and increasing the return of textile material obtained from natural fibers, wool and linen fibers, is achieved by adding hydrophobizers, antipyretics and antiseptics to the raw materials. The material was treated with a solution of copper nanoparticles by spraying onto the surface of a canvas prepared from linen and wool fibers. Then dried for 5-10 minutes at 100 0C and processed in a thermopress at 180 0C. In the production of nonwoven materials, the treatment with a flame retardant and biocidal composition can be combined with the emulsification of a mixture of fibers, followed by heat treatment and calendering.